City Scripts probeert het dagelijks leven in de Poelestraat als een theatrale voorstelling te presenteren. Voor dit projekt draait het daarom de werking van camerasurveillance om: er is geen selekt groepje toeschouwers die de voorstelling op een beeldscherm bekijkt, maar er is een geselekteerde groep voorbijgangers die de voorstelling speelt: de voorbijganger met de beide handen in de broekzakken - een quasi nonchalante verschijning die men regelmatig in het straatbeeld waar kan nemen, of indien gewenst, zelf speelt.